“Als het mogelijk is, ik tijd heb, en het is iets met olijfolie, dan doe ik het.”

Lorenzo Colle

– INTERVIEW –

“Ik ben Lorenzo en ik ben student verpleegkundige aan de Arteveldehogeschool. Ik ben ook ondernemer: ik verkoop olijfolie aan horeca, particulieren en winkels. Begin dit jaar ben ik ook een lijn gestart met pralines op basis van olijfolie, gecombineerd met een vijftal andere smaken.”

Vol zelfvertrouwen – we hebben hem zíen groeien – en met een toepasselijke trui met het opschrift ‘Champion’ zit hij voor ons. Lorenzo Colle is 22 en intussen al een gevestigd ondernemer: zijn olijfolie verkoopt als zoete broodjes (‘de beste olijfolie die in België op de markt is’, herhaalt hij fier), hij heeft exportplannen en heeft zijn activiteiten sinds kort uitgebreid met het maken en verkopen van pralines. Samen met tv-maker Luc Haekens – die hij vorig jaar leerde kennen op de Gentrepreneur Awards, waar Lorenzo genomineerd was voor de award Student-Ondernemer van het Jaar – heeft hij bovendien een Belgische olijfgaard aangeplant en de eerste Belgische olijfolie op de markt gebracht. “En daar stopt het voor mij niet hoor. Alles waar je van droomt moet je gewoon proberen.” Hij ratelt erop los, dus we laten hem gewoon zijn verhaal doen. Over kansen zien en keuzes maken, medestudenten inspireren en samenwerken met bekende gezichten als topchefs Kobe Desramaults en Broes Tavernier. Maar het hele verhaal draait rond olijfolie, al van in het begin.

“Het idee is eigenlijk echt uit het niets gekomen. Het was zomer, ik verveelde mij en toen heb ik bedacht ‘Waarom probeer ik het niet gewoon eens’. Mijn familie heeft een olijfgaard in Spanje. Die olijven werden gewoon verkocht aan de coöperatieve ter plaatse: een pers in het midden van het dorp. Die coöperatieve verdeelde dan de olijfolie in de regio. Die zomer kreeg ik het idee om de olijfolie ook in België te gaan verkopen. Zo is Co&Oil ontstaan.

Ik had daarbij ook het idee bedacht om de olijfolie frisser in de markt te zetten. Onze olijfolie wordt bijvoorbeeld als enige verkocht in een wijnfles, met als doel om de olijfolie wat omhoog te tillen. Het proces van wijn maken is eigenlijk hetzelfde als dat van olijfolie maken, maar alleen wijn wordt altijd opgewaardeerd. Dat zijn wij dus ook gaan doen met olijfolie.

Toen heb ik de eerste 500 liter olie naar België laten overkomen om hier te verkopen en dat is gelukt, mede dankzij de hulp van mijn ouders en nog andere mensen. Ik neem het verhaal van mijn familie trouwens mee in mijn merk. Ik vertel mijn klanten bijvoorbeeld over mijn overgrootvader Pierrot – naar wie ik mijn pralinelijn genoemd heb – die de olijfgaard opstartte en jaren heeft onderhouden.

Nu wordt onze olijfgaard onderhouden door Boras, een lokale boer en brengt hij 15.000 liter op, waarvan we 10.000 liter verkopen. We werken nog steeds met handarbeid en handhaven een zeer hoge kwaliteit. De kwaliteit van olijfolie meet je aan de zuurtegraad: onze zuurtegraad blijft onder 0,2 – dan weet je dat het topolijfolie is. Daarbij kunnen we ook nog eens een prijs aanhouden die onder die van de grote merken ligt. Ook voor restaurants hanteren we een lagere prijs dan sommige concurrenten, want koken is nog altijd duur, dus als je dan een goede olijfolie hebt die iets goedkoper is, is de keuze voor chefs snel gemaakt.”

 

Exporteren en studeren

lorenzo1

“In het begin was Co&Oil niet groot. Ik verkocht gewoon aan vrienden en familie. Dat deed ik na de basket:Wil je een beetje olijfolie? Ik heb olijfolie!’ Nu is Co&Oil gegroeid en blijft het groeien, begin ik te automatiseren, begin ik grote klanten binnen te halen. Het is alsof ik in een droom zit. Ik studeer nog altijd verpleegkunde omdat het mij interesseert – ik wou vanaf mijn zestiende verpleger worden. Met Co & Oil ben ik gestart op mijn achttiende.

Ik ga wel zeker mijn studie afwerken. Misschien doe ik hierna zelfs nog een BaNaBa in de geestelijke gezondheidszorg, of een master aan de universiteit. Ik ga natuurlijk nog bekijken hoe haalbaar dat is, maar als ik nu stop met studeren ga ik mij fulltime bezig houden met mijn bedrijf Co&Oil, omdat de vraag blijft groeien: we zitten nu al in drie landen en ik wil er ook mee naar Brazilië gaan. Daar heb ik veel vraag, omdat ik daar een contactpersoon heb via Flanders Food Invest. Dat is mijn doel dan ook: na mijn afstuderen fulltime bezig zijn met het exporteren.

Maar ik wil dus zeker iets om op terug te vallen, ik wil echt een diploma. Zo kan er bijvoorbeeld een slechte oogst zijn en dan is het met Co&Oil misschien gedaan. De geestelijke gezondheid van mensen interesseert mij ook enorm: mijn volgende stage is in het forensisch psychiatrisch centrum in Gent.

Ik zit nu in mijn laatste jaar. De combinatie van ondernemen en studeren is momenteel moeilijk omdat ik veel stage heb: 15 weken in een jaar. Dat zijn lastige weken, want na je stage moet je nog leveren, naar een meeting gaan, botteling opstarten. Dat zijn lange dagen. Dan slaap ik maar 4 tot 5 uur per nacht.

Maar hoe moeilijk die combinatie is hangt er ook van af welke hulp je krijgt. Op mijn laatste stage bij het Wit-Gele Kruis kreeg ik bijvoorbeeld elke vrijdagnamiddag vrij om mijn zakelijke planning op orde te stellen. Het statuut student-ondernemer dat ik heb helpt dan weer bij de leerkrachten. Ik kan dankzij dat statuut mijn examens, taken en presentaties uitstellen naar een andere dag en ze vinden dat geen probleem. Ze vinden het ook een meerwaarde dat ik onderneem: zo stellen ze mij altijd voor in de aula’s. Iedereen op school kent mij daardoor, wat dan weer het voordeel heeft dat mijn verkoop stijgt. Een win-win voor iedereen.”

 

Pieter-Jan wil ook ondernemen

“Wat ik doe inspireert op die manier ook anderen. Ik merk in mijn omgeving en in mijn vriendengroep dat mensen die nog studeren – en het beroep dat ze studeren willen uitoefenen – doordat ze zien wat ik doe, ook eens die ‘andere kant’ willen ontdekken: dat ondernemen óók een optie is.

Neem nu Pieter-Jan. Hij zit ook in mijn jaar. Hij ziet mij soms op school toekomen met mijn auto vol olijfolie en dan zegt hij ‘Ik wil ook iets doen. Ik wil ook een bedrijf opstarten, maar ik weet nog niet in wat’. Hij heeft nog geen idee. Dan zeg ik ‘Bezin eerst eens. En ga naar Gentrepreneur’.

23172780_1421045384679447_2086165455172572998_nVeel studenten weten niet wat ze te bieden hebben maar willen wel ondernemen. Omdat ze zien dat ik een doel voor ogen heb. Daarmee bedoel ik dat ik mijn passie overbreng naar mijn beroep. Pieter-Jan is bijvoorbeeld graag bezig met computers, ik zie dat hij daar sterk in is. Als hij programma’s en apps aan het maken is, zie je dat hij naar zijn passie drijft. Dat hij iets doet met zijn passie, ook al studeert hij nog.

Ik wil mensen als Pieter-Jan tonen dat alles mogelijk is. Dat je verder moet kijken dan je neus lang is. Alles is mogelijk, alles kan, je moet het gewoon proberen. Daarom wil ik ook mensen laten weten dat olijfolie verschillende doeleinden heeft, dat er meer mogelijk is. Daarom wil ik Belgische olijfolie op de markt brengen, pralines met olijfolie maken,…: om te tonen wat je allemaal met olijfolie kan doen.”

 

Op alles ja

“In het begin zei ik altijd ja. Er zijn veel mensen die met mij dingen willen opstarten. Ik heb wel geleerd om daar verder over na te denken. Ik wou bijvoorbeeld echt een kookboek met recepten met olijfolie en dat was mogelijk, maar wel een serieuze financiële investering, dus dat komt, maar niet meteen.

Mijn doel is nu eerst om in augustus aandeelhouder te worden van de coöperatieve, van het verwerkingsproces. Omdat ik zo van daaruit kan verschepen naar andere landen in plaats vanuit België. Export vanuit Spanje is praktischer.

Ik ben ook begonnen met private label: dat betekent dat bedrijven hun logo op mijn fles kunnen zetten. Sinds kort werk ik zo samen met onder andere Bavet, Etalage en Vishandel De Vis. Daar vind je onze olijfolie met hun branding – met vermelding van Co&Oil natuurlijk. Daar moet je dan trouwens een nieuwe prijszetting voor bepalen, wat ik een beetje ervaar als ‘beredeneerd gokken’. Dat is het ondernemerschap soms ook: een beetje gokken. Ik vertrek weliswaar vanuit mijn kosten, van de grondstoffen en bepaal dan mijn marge. In onderhandelingen zeg ik ook altijd dat alles mogelijk is, maar dat we eerst nog de prijs moeten afwachten. Mijn glas komt uit Berlijn: als die prijzen stijgen, gaan mijn prijzen natuurlijk mee omhoog.

Ik ben ook online beginnen te verkopen en dat valt zeker mee. Bpost haalt één keer per week mijn pakjes op en verwerkt ze. En dan heb je nog de nieuwe pralines – onder de naam Pierrot – die ik op de markt breng in een vennootschap tussen Co&Oil en Coeur Catering. Enfin, je ziet: als het mogelijk is, als ik tijd heb, en het is met olijfolie, doe ik het. Alles is ook mogelijk met olijfolie. Dus ik zeg eigenlijk misschien toch op alles ja (lacht).”

 

Het Broes-effect

“Veel van wat gebeurt bouwt verder op wat ik al doe en heb ik te danken aan de mensen die ik leer kennen. Zo heeft Broes Tavernier (kok geweest in o.a. De Karmeliet en Hof Van Cleve en chef van ’t Vijfde Seizoen, red.) de bal écht aan het rollen gebracht. Broes is een jong keukengeweld en heeft veel contacten, bij alle grote horecazaken en bij andere grote chefs. Hij heeft mijn olijfolie bij velen aangeprezen. Ik was 19 toen ik de Macro binnenhaalde: ze zagen jong potentieel en zeiden ‘Kom, we doen dat!’. Zonder te proeven wisten ze al dat het goed was. Omdat Broes mijn ambassadeur is.

17862454_1226764767440844_1590397403989940943_n
Met Broes Tavernier (l.), chef van ’t Vijfde Seizoen

Ik ben op een dag gewoon bij Broes binnengesprongen met mijn olijfolie en heb hem gevraagd om eens te proeven. Hij vond het lekker en zo zijn we aan de praat geraakt. Uiteindelijk heeft hij gezegd dat hij ambassadeur wilde worden. Dat staat ook op mijn fles Co&Oil Gold onderaan, met zijn handtekening erbij.

Zo ben ik dus dankzij hem en andere chefs al in veel winkels binnengeraakt. Vertegenwoordigers van groothandels komen naar hun restaurants en vragen de chefs wat ze zoeken, of ze bijvoorbeeld nog olijfolie nodig hebben. Dan zeggen die chefs dat ze al een goede olijfolie hebben: Co&Oil. Zo kom ik uiteindelijk in contact met de aankoopverantwoordelijken van de groothandels en komt mijn olie in meer en meer winkels terecht: Macro, Metro, Horeca Totaal: dat is allemaal zo gelopen. Door het allereerste contact met Broes is het allemaal beginnen te lopen. Eigenlijk komt het erop aan de influencers in je sector te vinden en hen het eerst te overtuigen.

Ik verkoop mijn flessen nu trouwens ook bij Moor & Moor. Met Yves (De Moor, red.) had ik al contact, maar na de Gentrepreneur Awards vorig jaar kwam die samenwerking wel in een stroomversnelling. Dus dat is nog een manier om contacten te leggen.”

 

Een avond vol samenwerkingen

“Op de Gentrepreneur Awards vorig jaar zijn er wel meer samenwerkingen ontstaan: zo heeft Kobe Desramaults die avond van jullie een fles van mijn olijfolie

Schermafbeelding 2018-03-10 om 09.38.08
Vorig jaar achter de schermen van de Gentrepreneur Awards

gekregen als bedanking voor het uitreiken van een award. Hij heeft mijn olie geproefd en mij vervolgens opgebeld met de vraag of ik nog andere producten had. Ik liet hem kennis maken met het volledige gamma en hij is nu ook een klant van mij.

En samen met Luc Haekens, de presentator van die avond, ben ik intussen bezig met de eerste Belgische olijfolieproductie. Na de show kwam hij naar mij toe en zei hij dat hij een wijngaard had. Daarop zei ik ‘Gaan we daar eens geen olijfbomen zetten?’. Hij zei meteen ‘Waarom niet, Lorenzo!’. En dan hebben we samen de eerste zeven bomen geplant op Lucs veld in Scherpenheuvel, waar ook wat pers op afgekomen is. We hebben machines aangekocht, een waterirrigatiesysteem voor de pers. En met die eerste boompjes is het in november gelukt om de eerste 2 liter Belgische olijfolie ooit te persen. Nu in april arriveren dus nog eens 100 olijfbomen uit Spanje die we gaan planten.”

“Het plan is om te gaan bottelen, een vennootschap op te richten tussenCo&Oil en Lucs merk, Heerlijk Hageland, en samen de eerste Belgische olijfolie op de markt te brengen. Dat zal in een beperkte oplage zijn – we zullen maximaal 50 flessenbottelen. Dat zal dus een exclusievere olie zijn, die waarschijnlijk online verkocht zal worden. Ze verklaren mij trouwens zot dat we Belgische olijfolie gaan produceren, ze zien het gewoon niet.

En ja, we zouden graag het aantal bomen nóg uitbreiden.”

 

Copyright: Het Laatste Nieuws

 

Onderbroeken en chocomousse

“Je ziet, ik wil alles proberen. Eigenlijk is alles mogelijk. Je weet nooit wat werkt. Ik ben nu vooral bezig met zaken te automatiseren om tijd te kunnen maken voor nieuwe projecten. Andere ondernemers hebben mij altijd gezegd: als je niet aanwezig bent in je bedrijf en het draait, dan ben je goed bezig. Dát is mijn doel.

Misschien moet ik ooit meer focus in mijn keuzes leggen maar nieuwe projecten triggeren mij enorm. Als het maar iets is met olijfolie. Al heb ik ooit bijna een onderbroekenlijn opgestart (lacht). Ik heb het niet gedaan omdat het productioneel niet te doen was, maar ik heb daar ernstig over nagedacht, ja.

Ik ben vooral graag bezig met dingen die vernieuwend zijn. Ik ga niet gewoon chocomousse maken.”

Tenzij het met olijfolie is?

“Breng mij niet op ideeën!”

© Gentrepreneur 2018

Voel je je hierna extra geïnspireerd of denk je ‘ik ken ook zo iemand’? Nomineer die persoon (of jezelf als je de Gentrepreneur Student-Ondernemer 2018 wil worden) dan HIER voor een Gentrepreneur Award (er zijn vijf categorieën). Je hebt de tijd tot woensdag 14 maart.

21764777_1370752009708785_1945751082982329238_n
In de rekken van Moor&Moor (Gent)